Vanaf nu gaat dit verder op www.peterdicht.nl.

1 mei

Er galoppeert nu over aarde een leger,
verkild door de glans van een meidagse zon
in de lente, terwijl wij de zomertijd wenken,
en wij bruisen mee in de golvende stroom.
Daarboven vlaggen als vlammende manen.
Voorwaarts het volk in de golven van mei!

Er klinkt vandaag over de wereld een woord,
geboren uit lente, gewenst door het volk.
Steeds vaker schept men in de groeiende massa
wat men in de kolkende boodschappen hoort.
Gedoopt in de spandoeken onder de zon
voelt men verbroedering waar het maar kan.

En het woord is gelijkheid en vrijheid en recht.
De razende sloper van heersende leugens!
Het woord dat is levenskracht samen met haat,
gespiegeld in duizenden donkere ogen.
Ontwaakt in de glans van een prachtige mei
en tronend in velden van bloesemend zaad.

vertaling: Peter Knipmeijer/ Fredrik Solleveld

Fxf8rste mai

Der tramper just nu over jorden en hxe6r
kaldet av maidagens solrene glxe6de …
Vaaren, som yr vinker sommeren nxe6r,
bruser selv med i den bxf8lgende kjxe6de
hvorover faner – flammende maner
folkene fremad i maidagens skjxe6r,

Der toner idag over jorden et ord,
livgit av vaaren og favnet av folket,
for at der frem av det foraar som gror,
fxe6lles skal skapes hvad ordet har tolket
soldxf8pt i faner – hvori man aner
menneskehetens forbrxf8dring paa jord…

Og ordet er frihet og likhet og ret
ras og ruin over raadende lxf8gne!…
Ordet er livskraft og hat under et.
speilet i tusinders mxf8rkvante xf8ine.-
Nyvakt av skjxe6ret – maidagen xe6ret
troner i spirende sommerskrud klxe6dt!

(Thorleif Auerdahl)

Het was een dolle boel, lieve platschermkindertjes! Vandaag deed uw dichter weer eens een slam. En ik haalde zowaar de finale. Winnen deed ik dan weer niet, die eer viel Wibo Kosters ten deel, maar de jury was desalniettemin lovend. Een en ander is hier terug te lezen.

van goed uit elkaar gaan is geen sprake
ze heeft hier twee jaar over de vloer gelopen
en nu heb ik een nare nasmaak
zoek de verschillen

het gaat over een ton, misschien wel meer
dit gaat buiten alle normen en waarden
na de beroemde beruchte breuk
mocht ze zelfs de witte slaapkamer meenemen

ik wist niet hoe of wat
maar er stonden vrachtwagens voor de deur
dat was op 25 mei
en de beelden zeggen genoeg

ik ging zijn bed verschonen
de sprei was weg
ik trok laaien open
er klopte niks meer van

ik vroeg aan jan
waar is je beddengoed
jan wist van niks
zei van laat maar

toen dacht ik bij mijn eigen
het zal toch niet
dat er in de keuken ook nog dingen missen
dus ik mijn zus gebeld

wij wasten altijd af
dus we wisten waar alles stond
en er waren foto’s
behalve van zijn privxe9dingen daar heb ik niks mee te maken

de konijnenbontjes
waren vervangen door nepbontjes
ik heb thuis alle rekeningen liggen
ik ga hier achteraan

ze kan wel zeggen van
ik heb het niet gedaan
maar dan moet ze gewoon maar even
de bladen openslaan

mijn zoon ligt op een molton
de spullen zijn eerlijk verdeeld
dachten wij
maar zo zijn wij niet grootgebracht

een bed in een goedkoop hotel
een vrouw doet net alsof ze slaapt
een man kijkt uit het raam en ziet

een oude dronkelap op straat
hij roept, de oude ziet hem niet
hij is te druk met wankel zijn

de man keert naar de vrouw, verdriet
wordt weggespoeld met slechte wijn
de radio verwoordt zijn hel

ze zijn elkaar al jaren kwijt
en iemand zingt dat niets haar spijt

GVU Poxebzie Award

Ook in deze categorie had de jury de moeilijke taak om te kiezen uit tientallen inzendingen. Utrecht kwam in de gedichten vooral terug als gevoelsonderwerp, waardoor de gedichten vaak wat abstract bleven en soms persoonlijke inbreng ontbeerden.
Desondanks was in deze categorie de spreiding over de provincie het meest aanwezig en was de jury blij verrast met inzendingen uit de gehele provincie.
Naast de winnaar wenst de jury een eervolle vermelding te geven aan een gedicht dat weliswaar niet gewonnen heeft , maar die voor de jury van grote waarde is geweest.
Het gedichtSoestvanJan Visser, verdient een eervolle vermelding. De liefde voor de eigen omgeving appelerend aan het Soest gevoel, het enthousiasme dat van de tekst af spat en de kritische kanttekening die Visser durft te maken, maken dit gedicht tot een protest tegen de middelmaat. Een dapper en brutaal gedicht tegen de keurigheid.
Tegenover de robuustheid van het gedicht Soest staat de soberheid en eenvoud van het winnende gedicht in deze categorie.
De winnaar in deze categorie daarentegen verrast en ontroert door de prachtige beeldende woorden die hij gebruikt om zijn verhaal te vertellen. Er zit een raadsel in het gedicht dat de jury heeft geraakt.
Alles wat geschreven is moet raak zijn en alles is raak in het gedicht Amsterdamse Straatweg van Peter Knipmeijer. Beeldend taalgebruik en krachtige taal om een straat te beschrijven die typisch Utrechts is. Met gesloten ogen luisteren naar het gedicht is de straat voor je zien ontluiken. De Amsterdamse straatweg komt binnen 1 strofe letterlijk tot leven.

Wat ik toch gisteren aan mijn fiets had hangen! Zat ik rustig in de zon op het terras van Cafxe9 Springhaver met een glaasje pils en een bord Tapas, wordt ik gebeld door de mensen van Utrecht over Utrecht. Dat de prijsuitreiking was en waar de neuk ik uithing. En dat ik stante pede, pronto en met warp 8 naar het LHC moest. Bleek ik inene de GVU poxebzie-award gewonnen te hebben!!! Een fraai beeldje voor in de prijzenkast alsmede een substantiele stapel doekoe. Dus ik bezweet aangekomen en het podium opgerend. Allemaal vriendelijke mensen gehandschudt en daarna nog even afgepilst voor de schrik. Woensdag ga ik een gedeelte van de prijs investeren in een espressomasjien. En hopelijk kan ik hier binnenkort het juryrapport plaatsen.

Het gedicht is hier te vinden.

Nu ja, zes eigenlijk. Vandaag in De Kargadoor, de donkerste plek van Utrecht op zo’n zonnige dag, heeft uw dichter voorgedragen op de door vader en zoon Baas georganiseerde vaderdagpoxebziemiddag. Er was proza en poxebzie. Het idee was dat iedere dichter ook werk van anderen deed en dat valt nog lang niet mee, kan ik u zeggen. Desondanks een mooie middag met fijne gedichten en goede voordrachten. Een middag vol contrasten ook. En met een open podium waarop ik een van de officixeble GGZ-dichters aan het werk mocht horen.

de bus staat grommend klaar en wolkt
groot licht vermengd met dieselwalm
het rookt en kraakt de gezagvoerder wenkt
kalm maar beslist er is nog plaats

mijn duffel schuurt mijn schouder open
ik twijfel bij de deur het ruikt
naar oude jazz en jong verleden
als de stank waarvoor ik vlucht

ik hoef geen kaartje ik mag gratis
omdat ze weten dat ik niets verwacht
en niets denk te bereiken

er liggen kranten op mijn stoel
het verbaast me dat ik nergens ben
te vinden tussen het wereldnieuws

Zondag 24 mei, 14 uur in de Kargadoor: vadergedichten. Met o.a. Marein Baas, Ingmar Heytze en ondergetekende. Verderop in het jaar, en wel op 12 of 13 september: het Car Art Festival in Delft. Uw dichter in een oldtimer. Binnenkort met meer info in de agenda.